İSKENDER DOĞAN EFSANESİ

İSKENDER DOĞAN'A Akrostiş Şiir Şarkısı Tarihi

İnsanlar dünya denilen yerde doğarlar,yaratırlar sanatını yaşatırlar.

Sanki,hep vermek için elinden geleni yapmaktan geri durmazlar.

Kayıp kıtanın küllerinde kalan insanlar gibi aramızda varolurlar.

Efsane olmalarının nedeni çocuk kalbini taşımaktan yorulmayışlarıdır.

Ne güzel nefes olurlar ne güzel candaş olurlar kainatın alnında

Devran döner onlar dönmez yolundan şarkıların sırrı kan ve gül ötesindedir.

Elini tuttukları evren kapısında sanatçı yüreğini soğutmazlar.

Rotası kalan yeryüzü yurdunda çare arayanlar bayrağını yalnız bırakmazlar.

Dünyasız kalmadığımızı her fedasında direnç tuğlaları örmenin şafağında

Omuzlarında taşıdığı fenerin ekmek kokusunun toprağında nöbet tutarlar.

Gövdesi yaralı bir tarihin pusulasını elinde tutanlarla derman yolculuğunu sürdürürler.

Aşkın insanlığının parolasında sahnelerde çığlık çığlığa ferman yazarlar.

Nar-ı insan ışıkları onları alkışa davet ederken tek başına olsalar bile büyütürler umudu.

AKIN OK

10 Ağustos 2026

İSKENDER DOĞAN KLASİKLERİ

Müsadenizle Çocuklar

İçim Yanar

KAN VE GÜL

Son Yazılar