ZAHİT BÜYÜKİŞLEYEN SANATINA DÜŞEN GERÇEKLİK AŞKI

Zahit Büyükişleyen ile ilk karşılaşmam Zeytinburnu Belediyesinde açılacak sergiye gitmemle olmuştu.İstanbul'un en son kalan tarihi yapılarından birinin sanat penceresine kavuşması ayrı bir mucize ve ışık olmuştu.

Büyük emeklerle açılan serginin içinde yılların birikimi ve deneyselliklerinin zirvesi eserler

Önümüzde duruyordu.

O alınteri tarihinin ve göz nuru eserlerin arasında olmak değerliydi.

Hem kendisiyle sohbet edip hem de basılan kitabını imzalı aldım sağolsun.

"ZAHİT BÜYÜKİŞLEYEN TUALLERİNE AKROSTİŞ KALEMİ"

Zor alkışın damlalarını arayan gözlerle dünyaya açılan ellerin ısssızlığı

Anladı yüreğimde duran renklerin çocukluğunu

Habersiz kalan kıyıda çağıran yeryüzü saatine koşarken

İmkansız olan ne varsa başardı diye avunmadım

Tutuşan kalbin aşkına yakın yürüdüm

Bu iflah olmaz zamansızlık telaşı

Ürkek dağların yamaçında kalır mı?

Yangınlar rüzgarına karşı Donkişot feneriyle

Ümitler kapısında ruhum

Kaybolan kıtanın küllerinde mağma

İşgaller kanadına okyanus olmak var ya

Şirazesi kaymış dünya canında direnmez mi?

Limansız yaşar mı?

Emeller alnında yıkanan özlemler

Yaka paça kavulur mu yeryüzünde?

Enkazı kalmasın diye Nemrut'un bağrına yaslandım

Nuh gemisinde kalan insanlık sarkaçı gibi

AKIN OK