ALİ DEVELİOĞLU ŞİİRLERİ

ALİ DEVELİOĞLU-VOLKAN KONAK

DAMLAYAN GÜNEŞ

Kentimde

Çamaşır ipleri gerilir

Camdan cama

Beyaz donlara mandallanır

Göğün mavisi

Paçalarından

Güneş damlayan

`Yanıyorum` konar dudaklarına

Yoksul türkülerin

Kentimde

Simit tablaları dizilir

Yoldan yola

`Eyvallah`lara akortlanır

Eskimiş papuçlara alışkın

Sokağın sesi

Kaldırımlarından

Sohbet buharlaşan.

TANYERİNE ULAŞAMAYAN DENİZ

Gemiler görürüm rıhtımda bağlı

Demir alamam hiç bu limandan

Bakakalırım düşlerin ardından

Çekip giden engin denizlere

Bilmez kimse çılgın olduğumu

Oysa tanyerine aşığım ben

Denizle gökyüzünün seviştiği yerde

Bulutlar mola verdiğinde

Bugün ilk kez gördüm insanları

Denizin iskeleye değdiği andı

Bir vapur süzülürken denize

Yalnızlığımız kaldı geride

Ne çok sıcak el var güneşe uzanan

Korkmadan engin okyanuslardan

Ama ben gemiler görürüm geçmişte bağlı

Demir alamayan engin geleceklere

Sevgilim hep o ulaşılmaz iskelelerde

Denizle gökyüzünün seviştiği yerde

RÜYAYA TERKEDİLEN ADIMLAR

Bütün adımları sana terkettiler

Yine bu istasyonda geceleyeceksin

Şimdi de senin treninin saati geldi

Avrupa uyuduğunda kalkan

Daha kalemin dokunuşunda alev alacak kağıt

Vagonun bulutlar arasından geçecek

Ardında turna türküsü, önünde duman

Bavulunda çorak bozkır kokusu

Sığmayacak sözlerin duraklara

Gözlere ineceksin

Dışarıda hep yolcular, yolcular

İçerideyse ne ev, ne yazar

Hep bu istasyonda geceleyeceksin

Adımlar vücutlarına dönünceye kadar.

VAPURCU UMUT

Üsküdar iskelesine doğru yürüdü

Ne yorgun argın işinden dönenler

Ne otobüslere yığılmış bitkinler

Ne o elindeki satamadığı mendiller

Ne aklında satılmamış insanlar kalmış

Ne artık olmayan kocası

Düşlediği mutfaklar kaçmış

Önündeki tarih bile ona küskündü

İki bin yirmi beş yılı İstanbul`unda

Dünya başkenti olsun diye

Kaldırımlar hazırola geçerken

Yıldızlar ayni yerlerinde durdu

Akıl yine mi gezmelerde

Bilim kimbilir nerelerde

Yaşam hangi gezegende

Onu arıyordu?

Yalnızlığına bir an önce kavuşsun diye

Yol o an nereye gittiğini unutarak

Onun bir akşamına daha vuruldu

Umut yine ayni vapura bindi