KAYAHAN TARDU SOFRASI

İs

İstanbul'da zamanın içinden geçmek

İstanbul'a yakalanan çocukların gözlerine bakmak gibi

İstanbul'a şarkılar söylerken

İstanbul'a gelen ayak izlerini görmek

İstanbul'un sevgisinde durmak

İstanbul'a sarılmış yüzlerin ömrüne düşerken

İstanbul'da hayat ören yüreklerin

İstanbul'la konuşmanın sırrını saklamanın ötesine geçmenin anları karşınıza çıkarır

İstanbul'da Ahmet Yakupoğlu sergisine yolumuz düşerken

İstanbul'un türküsüne gelen Kütahya bağrının yakası köprü kurmaz mı?

İstanbul misafir olduğu kadar misafirde olan dervişliğini bilmez mi?

İşte, Hatice Ünal ile adım adım yürürken

Bir yer arıyoruz ve karşımıza çıkan mekanın sessizliği kadar sergi sanki devam ediyordu.

Öncelikle, bir çalışanla göz göze gelince siparişi verdik.

Birden güler yüzlü bir genç can selam vererek girdi aramıza

Başında bir spor kasket gölgesi var ki

Adı; Kayahan Tardu...

Muhabbet derinleşince sakin ve vakur haliyle

Geldi soframıza konu konu açıyor.

Hatice Ünal'ın sorularının elinde bilinen bir yaprak sayfası rengi

Derken, Kayahan Turda sazı kılıfından çıkarıp dokunuyor mızrabına

Kendi kendine öğrendiği enstrumanına güzel bir yol açarken yürümüş

Arkadaşı Sinem geliyor yanımıza.

Dinlediğim ve tavrı sanki yılların

Ozan'ı bir insan karşımızda

Bir dünyası akıyor yeryüzüne yakın seslerle

Kanatlarını açan güvercin masumiyeti

Sancıların beyaz kokusuna izlerini taşırken

Belki, sabahlayacağız ama vakit çaresiz bir liman feryadı olurken

İki genç insanın yürekli saatlerine yakın olmanın

Gelecek anların huzuruyla mağralarımıza dönmek üzere uzaklaşıyoruz

Zeytinburnu defterini açtığımız kadar penceresini unutmadan

Sabahın uykusuzluğunu yenmek kalem oldu.